خواب شیرین

اهل دانشگاهم رشته ام علافي‌ست جيب‌هايم خالي ست پدري دارم حسرتش يك شب خواب! دوستاني همه از دم ناباب و خدايي كه مرا كرده جواب. اهل دانشگاهم قبله‌ام استاد است جانمازم نمره! خوب مي‌فهمم سهم آينده من بي‌كاريست من نمي‌دانم كه چرا مي‌گويند مرد تاجر خوب است و مهندس بي‌كار وچرا در وسط سفره ما مدرك نيست! ((چشم ها را بايد شست جور ديگر بايد ديد)) بايد از آدم دانا ترسيد! بايد از قيمت دانش ناليد! وبه آنها فهماند كه من اينجا فهم را فهميدم

آموخته ام که مهربان بودن بسیار مهمتر از درست بودن است.

 

آموخته ام که وقتی به هیچ طریقی قادر نیستم به شخصی کمک کنم، می توانم برای او دعا کنم.

 

آموخته ام که باید شکرگزار باشیم که خداوند هر آنچه را که از او می طلبیم به ما نمی دهد.

 

آموخته ام که پول مقام و شخصیت نمی آورد.

 

آموخته ام که خداوند همه چیز را در یک روز خلق نکرده پس چه چیزی باعث شده که فکر کنم من می توانم ؟!

 

آموخته ام که آسانترین روش رشد و تعالی در آن است که اطراف خود را با انسانهایی باهوش تر از خود پر کنیم.

 

آموخته ام که لبخند ارزانترین راه برای زیباتر ساختن چهره است.

 

آموخته ام که همه خواهان آنند که در اوج قله زندگی کنند، اما همه شادی ها و پیشرفت ها زمانی رخ می دهند که در حال صعود به سوی آن هستی.

هزینه خواندن

نامت چه بود؟
-آدم
فرزند ؟
-من را نه مادری بود نه پدری , بنویس اول یتیم عالم خلقت
محل تولد ؟
-بهشت پاک
اینک محل سلامدت ؟
-زمین خاک
آن چیست بر گردن نهادی ؟
-امانت است
قدت؟
-روزی چنان بلند که همسایه خدا , اینک به اندازه سایه بختم به روی خاک
اعضای خانواده؟
-حوای خوب و پاک , قابیل خشمناک , هابیل زیر خاک
روز تولد؟
-در روز جمعه ای گمانم که روز عشق
رنگت ؟
-اینک فقط سیاه , زشرم چنان گناه
چشمت ؟
-رنگی به رنگ بارش باران , که ببارد ز آسمان
وزنت؟
-نه آن چنان سبک که پرم در هوای دست , نه آن چنان وزین که نشینم بر اِین زمین
جنست؟
-نیمی مرا ز خاک, نیمی دگر خدا
شغلت؟
-در کار کشت امیدم , به روی خاک
شاکی تو ؟
-خدا
نام وکیل ؟
-آن هم فقط خدا
جرمت ؟
-یک سیب از درخت وسوسه
تنها همین ؟
-همین

حکمت؟

-تبعید در زمین
همدستت در گناه ؟
-حوای آشنا
ترسیده ای ؟
-کمی
زچه ؟
-که شوم من اسیر خاک
آیا کسی به ملاقاتت آمده ؟
-بلی
که ؟
-گاهی فقط خدا
داری گلایه ای؟
-دیگر نه , ولی...
ولی که چه ؟
-حکمی چنین , آن هم به این گناه !!؟
دلتنگ گشته ای ؟
-زیاد
برای که ؟
-تنها فقط خدا
آورده ای سند؟
-بلی
چه ؟
-دو قطره اشک
داری تو ضامنی ؟
-بلی
چه کس ؟
-تنها کسم خدا
در آخرین دفاع؟
-می خوانمش ,چنان که اعجابت کند دعا

فرشته ها وجود دارند ولی چون بال ندارند ، بهشون میگیم : دوست

 

رمضان اسمى از اسماء الهى مى‏باشد و نبايست‏به تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مى‏دهيم.

هشام بن سالم نقل روايت مى‏نمايد و مى‏گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.

فقال عليه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا يجيى و لا يذهب و انما يجيى‏ء و يذهب الزائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فيه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عيدا و كقوله تعالى فى عيسى بن مريم (عليهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائيل. ⁽¹⁾

امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏رود و نمى‏آيد كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏رود و مى‏آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايت‏شده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان‏» ⁽²⁾ شما به راستى نمى‏دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است).